پارگی مزمن تاندون آشیل زمانی رخ میدهد که ترمیم تاندون به موقع انجام نشود و فاصله بین دو سر تاندون به مرور زمان افزایش یابد. این وضعیت منجر به ضعف شدید در حین راه رفتن و ناتوانی در بلند شدن روی پنجه پا میشود. در نهایت، بیمار به دلیل تغییر شکل انگشتان پا ناشی از استفاده بیش از حد از عضلات کمکی، دچار درد و ناراحتی میشود.
علائم و تشخیص بیماری
علائم پارگی مزمن تاندون آشیل شامل موارد زیر است:
- مشاهده فرو رفتگی یا گپ در محل تاندون آشیل
- ناتوانی در بلند شدن روی پنجه پا
- ضعف شدید عضلات پا
- درد و تغییر شکل انگشتان پا به دلیل استفاده از عضلات کمکی
پزشک متخصص با معاینه فیزیکی میتواند پارگی مزمن تاندون آشیل را تشخیص دهد. مشاهده فاصله و گپ در تاندون، تأییدی بر این بیماری است.
روشهای درمانی
درمان اصلی پارگی مزمن تاندون آشیل جراحی است. هرچه درمان جراحی زودتر انجام شود، نتایج بهتری حاصل میشود. اگر بیمار شرایط جراحی نداشته باشد، ممکن است از بریس برای حمایت از تاندون استفاده شود، اما جراحی توصیه میشود.
اگر فاصله بین دو سر تاندون کم باشد، مانند پارگی حاد میتوان دو سر تاندون را دوباره به هم دوخت. در صورتی که فاصله زیاد باشد، از تکنیکهای پیچیدهتری مانند انتقال تاندون (تاندون ترانسفر) و یا استفاده از آلوگرافت استفاده میشود. معمولاً از تاندون بلند شست پا برای ترمیم تاندون آشیل استفاده میشود.
نتیجهگیری
جراحی پارگی مزمن تاندون آشیل به دلیل پیچیدگی نیاز به دقت بالا دارد، اما در نهایت میتواند قدرت و عملکرد پا را به بیمار بازگرداند. با انجام جراحی مناسب، بیمار تواناییهای حرکتی خود را بهدست خواهد آورد.
